01 December 2014

එක් දහස් එක් රැයක් නොවූ දින කීපයක්!!!



'අරාබිය' කීවාම පොඩ්ඩිගේ හිතේ ඇඳුනු දර්ශන කීපයක් තියෙනවා. එකක් 'හසන්' කියන පුංචි කොලුවෙක් කාන්තාරයක, තවලමක ගමන් කරන සිත්තම් පෙලක්. එයාගේ පියා තමයි තවලම් නායකයා. මෙයාලා කාන්තාරේ තැන් තැන්වලට මාරුවෙනවා. වතුර තියෙන තැනක් දැක්කාම කූඩාරම් අටවගන්නවා. හසන් යන්නේ එයාගේ අම්මත් එක්ක ඔටුවෙක් පිටේ. හදිසියේ දවසක් දා වැලි කුණාටුවක් එනවා. තවලම හිටපු තැනම නතර වෙනවා. 'හෙල්ලෙන්නේ නැතුව ඉන්ට' කියලා අම්මා අවවාද කරනවා. ඒ කරලා ලෝගුවකින් එයාව වහනවා. ඊලඟට දැනෙන්නේ කුණාටුවක සද්දේ. ඒක නතර වුනාට පස්සේ අම්මා හසන්ගේ ලෝගුව අයින් කරලා වැලි ගසලා, උණුසුම් ඔටු කිරි ස්වල්පයකුත්, රට ඉඳි කීපයකුත් දෙනවා. අම්මා කීව මේ කතාවේ පොඩ්ඩිගේ හිත ගත්තෙම අන්තිම කෑල්ල. බ්ලැන්කෙට්ටුවෙක් ඇතුලට ගුලිවෙලා, උණු කිරි එකකුත්, රටඉඳිත්  ඉල්ලගෙන පොඩ්ඩි හිතින් 'හසන්' මවා ගත්තා.

තවත් දර්ශනයක් තමයි 'එක්දහස් එක් රැය'. රජ කෙනෙක් තමාව රවටපු තරුණියක්ගෙන් පලිගන්ට, දවස ගානේ, රාජධානියේ හිටපු සුරුපී කුමරියක් එක්ක එක් රැයක් ඉඳලා මරලා දානවා. ඒකට පිළියමක් විදියට එක් කුමාරිකාවක් හැමදාම රෑට රජතුමාට කතාවක් කියනවා. එතනදි පොඩ්ඩි කැමතිම තැන් වුනේ ගැන අම්මා කරපු විස්තරවලට. විශේෂයෙන් නැටුම්වලට.  ( Belly dance) දයාවතී තමා ඒ නැටුම් අත් හදාබලන්ට  පාවිච්චි කරපු නැට්ටුක්කාරි.  ඒ දවස්වල ගෙදර වැඩිහිටියෝ කාටවත් 'Belly Button' තිබුණේ නෑ . පොඩ්ඩි කොච්චර  'නෑ මෙන්න මේක. මේක' කීවටත් එයාලා කීවේ වැඩිටි අයට ' Belly Button' නෑ කියලයි. 

මේ හැම මිහිරි සිතිවිල්ලක්ම ආයෙම අලුත් වුනේ පහුගිය සති දෙකේ කල අරාබි සංචාරය හන්දයි. ඩුබායි කොච්චර පෝසත් රටක්ද කීවොත්, එතන ඉන්න විදේශිකයෝ රැස දැක්කාමත් ඒක අරාබි රටක් විදියට පෙනුනේ නෑ. ඒ වගේම කටාර්වල හදිසි රැස්වීම් වගේකට ගියත් ඇවිදින්ට වෙලා තිබ්බේ නෑ. ඉතින් අරාබි රටක් විදියට හිත ඇදිලා ගියේ ඕමාන්වලට.

ඩුබායි ගුවන්තොටුපොලේ ඉඳන් ඕමාන් බලා යනකොටම ගමකට යනවා වගේ හැඟීමක් ආවේ මිනිස්සු කැමති කැමති වෙලාවට ගුවන් යානයට ලඟා වුනු හන්දා වෙන්ට ඇති. කොහොමහරි ඕමාන් එනකොට පැයක් ප්‍රමාදයි. ගුවන්තොටුපලෙන් එලියේ දර්ශනත් වැඩි වෙනසක් වුනේ නෑ. දැකපු වෙනත් ගුවන් තොටුපොලවල් එක්ක සංසන්දනය කරන්ට හැදුවත් ඒක හරිගියෙත් නෑ ඒ ඕමාන් රටටම වෙන්වුණු අපූර්වත්වයක් හින්දා. 

නවාතැන්පොල බලා යද්දි දැකපු වටපිටාවත්, කිසි කලබලයක් නෑ. නගරේ, අලුත්, ගොඩනැගිලි විහිදිලා තිබ්බේ තිරස් අතට. පාරවල් ලොකුයි. ඒ වගේම පිරිසිදුයි. ඒ වගේම ජීවිතය ගලාගියේ බොහොම හිමින්. හැම පාරක් අද්දර වුනේ ගල් වැටි. ඒ හැම වැටියකම නොදන්නා කතාවක් ගැබ් වෙලා තිබුණා. කාලයකට ඉහත මුහුදින් යටවෙලා තිබිලා උඩට ආපු තැනක් විදියටයි 'මස්කට්' හැඳින්වෙන්නේ.




(කලින් කීව කඳු වැටි )

මුස්ලිම් ජාතිකයන් දැකලා තිබුණත්, අරාබි රටක ඔවුන් දකිද්දි දැනුණේ අමුතුම හැඟීමක්. ඔවුන් තමන්ගේ ජාතිය, තමන්ගේ පාරම්පරික සිරිත් විරිත්, ඇඳුම්, පැලඳුම්, ගැන වචනෙන් නොකියවූ පෞඨත්වයක්  පෙන්නුම් කලා. ඔවුන් තමන්ගේ දේවල් විනාශවෙන්ට නොදී ආරක්ෂා කරන එක ගැන ඇත්තටම හිතේ ඇතිවුනේ සතුටක්. 




(හැන්ඩියෙක්නේ )




(පීනන්ට කියාපු තැනක්)

හැම හෝටලයකම වාගේ සඳහන් කරලා තිබුණේ, දණහිසට උඩින් ඇඳුම් නොඅඳින ලෙසට. ඒ එක්කම ගැහැනුන්  උරහිස් හා පපු පෙදෙස්, ප්‍රදර්ශනය නොකල යුතුබව. මෙය හෝටල් ඇතුලෙදි බලපෑවේ නෑ. ඒත් ප්‍රසිද්ධ තැන්වල ඒ විදියට අඳින ලෙස දන්වා තිබුණා. ගැඹුරු කර ඇති ටී-ෂර්ට් එකක් ඇඳගෙන කෑම සඳහා පහලට ගිය පොඩ්ඩිට දැනුණේ හැමෝම හරියට එක් තැනක් කරා ඇස් යොඋමු කරගෙන ඉන්නවා වගේ. එතන ඉඳලා සැහැල්ලු කාර්ඩිගන් එකක් ඇඳුමටඋඩින් දාගෙන යන්ට පොඩ්ඩි පුරුදු වුනා. හොඳ වෙලාවට කාලගුණය හරිම සැපදායී එකක් වුනේ. 

රටේ ලස්සණ තැන්වලට වඩා පොඩ්ඩිගේ හිත් ගත්තේ මිනිසුන්ගේ හැසිරීම. ඔවුන්ගේ කතාබහ. ඔවුන්ගේ පිලිවෙත්. විශාල ඉන්දියානු මිශ්‍රණයක් එහි දකින්ට තිබුණා. හින්දි දන්න අයට ඒ රටේ ලේසියෙන් ජීවත් වුනු හැකි. අන්තිමට හැම එකටම 'මාලුම් නහී' කියන්ට පොඩ්ඩිත් පුරුදු වුනා. ජීවිතේට කාපු රසම ඉන්දියානු කෑම තිබුණු 'බොලිවුඩ්' ආපනශාලාව හැමෝම දන්නවා ඇති කියලා හිතනවා.

වෙලා නොතිබුණු හන්දා ගොඩක් තැන් බලන්ට නොලැබුණත්, රජතුමාගේ මාලිගාව (The Al Alam Palace)කෞතුකාගාර, ලස්සන උයන් (Qurum Park) මුහුදු තීර, කාන්තාරයේ ගමන්, ඔටු චාරිකා, belly dancing, ඕමාන්වල තියෙන ප්‍රසිද්ධ මුස්ලිම් පල්ලිය ( Sultan Qaboos Grand Mosque)වගේ ගොඩක් තැන් නැරඹීමේ වාසනාව ලැබුණා.




(මස්කට් නගරය අරාබි මුහුදු වෙරල තීරය දිගේ)




(Aa Ab Laut Chalen...)




(Ooh la la )




(රෑට රජතුමාගේ මාලිගාව )


(  Grand Mosque එක ඇතුල. මේ විදියට වහගෙන තමයි යන්ට ඕනි.)

රටේ පාලනය සම්පූර්ණ ඒකාධිකාරී එකක්. රජෙක් යටතේ පාලනය වෙන්නේ. (අනෙක් හැම තැනකම වගේ මෙයා ගැන ඕපාදූප නැත්තෙමත් නෑ. පියාගෙන් රජකම උදුරගත්තු කෙනෙක්ලු. එකමදේ මෙයාට ලමයි කවුරුත් නෑ. වෆිය් කෙනෙකුත් නෑ මගේ හිතේ. ලංකාවේ වයිෆ් කෙනෙක් හිටියා කියලා කතාවක් තියෙනවා. ඒ වගේම ලඟම යාලුවා ලංකාවේ කෙනෙක් කියලත් කියනවා. )

හැබැයි රට වැසියෝ එයාට ආදරේ කරනවා. හැම තැනකම එයාගේ පින්තූර. එන්ට ලංවෙද්දි දැනුණේ, හරියට යාලුවෙක්ගේ ෆොටෝ දකිනවා වගේ. රටේ තරුණ අයට හොඳ අධ්‍යාපනයක් දෙන්ට මෙයා ගොඩක් වියදම් කරලා විශ්ව විද්‍යාල හදලා තියෙනවා. අපි දැකපු හොඳම විශ්ව විද්‍යාලයක් තමා Sultan Qaboos Uinversity (SQU). ගෑනු ලමයි කලු ලෝගු දාලා, පිරිමි ලමයි සුදු ලෝගු දාලා. හිතාගන්ට බැරි දේශනයක් කරද්දි කොහොම ඇද්ද කියලා. එතන පිහුනුම් තටාකේ ගෑනු අයට වෙනම දවස් දෙකක් වෙන් කරලා තිබ්බා. 

සෑහෙන ප්‍රමාණයක් ශ්‍රීලාංකික පිරිසකුත් රැකියා කරනබව පෙනුණා. සමහරු ගොඩ කාලයක් පදිංචි වෙලා හිටපු උදවිය. තවත් සමහරු මුදල් හෙවීමටම ආපු අය. ඒ අයගේ ජීවන රටාව හරිම කලබලයි. විවේකයක් දකින්ට ලැබුණේ නෑ. මැද පෙරදිග මුල්ම සිංහල පාසැලක් දකින්ට ලැබුණා. ඒවගේම පුංචි පන්සලකුත් තිබුණා. කාලෙන් කාලෙට  ලංකාවෙන් වැඩම කරවපු හාමුදුරුවරුන් එහි මාස කීපයක් වැඩ ඉන්නවලු. ලාංකිකයන් ගැන තොරතුරු ඇහෙද්දි මතක් වුනේ බ්ලොග් ලෝකේ සමහරු මේ රටේ ඉන්නවා නේද කියන එක. ඒත් කවුද ඉන්නේ කියන එක ගැන දැනීමක් තිබ්බේ නෑ.  

පුංචි ලමයි පැය කීපයකට විතරක් හුරතල් කරලා ආපහු එයාලගේ අම්මලාට දෙන්ට තියෙන එක කොච්චර හොඳද කියන පාඩම ඕමාන් ගමනෙන් ඉගෙන ගන්ට පුලුවන් වුනා. ලමයි මෙච්චර දඟලන්නේ ඇයි? හැම පොඩි එකෙක්ම මෙහෙමද? වාහනේට නැග්ග හැටියේ  වැලි , මඩ ගෑවුනු සපත්තු පිටින් ඔඩොක්කුවට පනිනවද? ඇඳන් උඩ උඩ පනිනවට වඩා කරන්ට දෙයක් එයාලා දන්නෙම නැද්ද? හැමදෙයක්ම ගාගත්තු ඇඟිලි කටේ දාන්ට එන එකත්, බෙල්ල බදාගෙන, මූණ පුරාම ඒ පැල්ලම් තියලා උම්මා දෙන එකත් පුරුදක්ක්ද ? මේ මොනදේ කලත්, නින්ද ගියාම එයාලා දේව දූතයෝ වගේ. හරිම අහිංසකයි. මොනදේ කලත් ඒ වෙලාවට නම් හරිම ආදරේ හිතෙනවා.

ඕමාන් දාලා එනකොට අන්තිමට හිතට ආපු හිතුවිල්ල තමා අක්බර් ආවේ මේ වගේ පරම්පරාවකින් නේද කියන එක. පුදුම වෙන්ට දෙයක් නෑ ජෝධා එයාට පිස්සුවෙන් වගේ ආදරේ කරපු එක.



(ජීවිත කාලයම මෙන්න මේ වගේ තැනක හිටියානම් කොහොම වෙයිද?)

ෆොටෝ එඩිට් කරපු බස්සට හා පොම්ට හද පත්ලෙන් නැගෙන ස්තූතිය...

06 October 2014

තේරීම...




සිතේ තියෙන ඕනෑම කරදරයක් නිවාගන්ට හොඳම තැන තමයි පූල් එක. පොඩ්ඩිට මෙහෙම හිතුණු වාර අනන්තයි. අලස විදියට වතුරට බැස්සත් , පීනන කොට ඒ හැමදේම නැතිවෙලා යනවා. ඊලඟට තටාකය අයිනේ , හෙවනක, දිග අසුනක වැතිරිලා, සීතල කල පලතුරු යුෂ පානය කරනකොට ගත, සිත දෙකම සිහිල් වෙලා යනවා. දෑස් පියාගත්තාම නොදැනිම යන්නේ නින්ද , නොනින්ද අතර ලෝකයකට. ඒ ලෝකයේ හැඟීම් නෑ. දැනීම් විතරයි. ඈතින් ලාවට වගේ වාහන ශබ්ධ ඇහෙනවා. කුරුල්ලෙක් කොහේදෝ ඉඳන් කෑගහනවා. ඈතින් මූදේ රල බිඳෙන හඬකුත් ඇහෙනවා. මිනිසුන් කතා කරන්නේ නෑ.  මුමුණනවා විතරයි. 

පොඩ්ඩිට, පොඩි කාලේ ලොකු ප්‍රශ්නයක් තිබ්බා ඇයි මිනිස්සු අව්වට මූණ දීගෙන මෙහෙම වැතිරගෙන ඉන්නේ කියන ඒක. පොඩි කාලේ කලිසම් කොටේකුත් ඇඳගෙන, බිම දිගාවෙලා අව්වේ උඩ බලාගෙන ඉන්ට ගිහින් අප්පච්චිගෙන් ගුටියකුත් කෑවත් එක්ක. යුනි ඉන්න කාලෙත්, හම දුඹුරු පාට කරගන්ට කියලා අව්වේ වැතිරගෙන ඉන්නකොට යාලුවන්ගේ විහිලුවලට ලක්වුනා මතකයි. විහිලුවට ලක් වුනේ එයාලා බව, එයාලා දැනහිටියේ නෑ. 

හදිසියේම, වතුර දෙබෑවෙන හඬින් පොඩ්ඩි දෑස් විවර කලා. තටාකයට පැන්න තැනැත්තාගේ රුව පැහැදිලි වුනේ නෑ.  දෑස විවර කරගත නොහැකි තරම් බරවූ මුත්, දැනුණේ දෑස් යලි වසා ගැනීමට නොහැකිවාක් මෙන්. එහා අසුනේ සිටි අංශු දිස්වූයේ ප්‍රතිමාවක් ලෙසින්. විසල් අඳුරු කණ්ණාඩිවලට යටින් ඇයට තමා පෙනුණේද නැද්ද යන්න දැනගත හැකි වුනේ නෑ.

තටාකය එහා කොන දක්වා පිහිනූ තැනැත්තා මෙගොඩට ආවේ මඳකට නැවතී, හුස්මක් ගෙන, ඔවුන් සිටි දෙසට නෙත්  යොමු කලා.. දිව ගිය රූප රාමු පෙලක් මොහොතකට නැවතුනා . පරිසරය ගොලු වෙලා ගියා. කැමරාවකට අසුවු නිහඬ මොහොතක් ලෙස,  එය හදවත රැඳෙනවා පොඩ්ඩිට දැනුණා. ඔහූ නූස් , නොමිටි කෙනෙක් විය යුතුයි. තෙත්වූ කෙස් කළබත්, එළලු පැහැති සමත්, ලොමින් ගැවසුණු පපුවේවූ චේන් පොටෙනුත්  දැකිය හැකිවූයේ,  අපූරු පෙනුමක්. ‘Sexy' අංශු කීවා. ඔහුට එය ඇසුණුබව මුවේ නැගුණු මදහසින් පෙනුණා. ඒ ආකර්ශනීය සිනාවක්. ඒ මොහොත පොඩ්ඩිගේ හිතේ නොමැකෙන්ට සටහන් වූයේ ඇයිදැයි දන්නේ නෑ.
 සේවකයෙක් පැමිණ ඔවුන්ගේ හිස්වුනු වීදුරු  නැවතත්  පිරෙව්වා. ලාබාල , නිල ඇඳුමකින් සැරසුණු ඔහු තම රාජකාරිය අකුරටම, ආචාරශීලීව කලා. 

"හැන්ඩි කොල්ලා නේ" පොඩ්ඩි , අංශුගෙන් ඇහුවේ පීනමින් සිටි තරුණයා ගැන. හරිම අවිවේකී ජීවිතයක් ගෙවන ඇය මෙහෙම අල්ලා ගැනීමට ලැබීමත් ලොකු දෙයක්. "ම්ම්ම්ම්ම්ම්...." ඇය පිලිතුරු දුනා. "ඒත් අර පපුවට මම කැමති නෑ" 

"ඒ මොකෝ"

 "පාපිස්සකට හොඳයි" දෙදෙනාම හඬ නගා හිනාවුනා.

 "එහෙමත් නැත්නම් pesticide advertisement එකකට" ඇය නැවත පැවසුවා. දෙන්නාගේ  හිනාව ආයෙම අලුත් වුනා.

ඉස්සර ගෑනුලමයින්ට මනමාලයින් තේරුවේ දෙමව්පියන්. දැන් කාලේ තමන්ගේ සිහින කුමාරයා කවුරු වේදැයි කවුරුත්ම දන්නේ නෑ. හිත ඇදිලා යන්නේ මොකක් හරි හේතුවක් හන්දා. එක්කෝ කතාවට. (පැණි දාලා මල් කඩන අය ඉන්නවනේ ) සමහරුන්ගේ ලියවිල්ලට.  සමහරුන්ගේ උගත්කමට. (මේ ලෝකේ සිහියක් නැතිව එහා මෙහා යන මේ වගේ අයත් කියුට්ලු ) එහෙමත් නැත්නම් හැන්ඩියෝ. ඒත් නම් අද කාලේ ගෑනු ලමයි හැන්ඩිත්වයටම (අලුත් සිංහල වචනයක් ) කැමති වෙයිද කියන එක ප්‍රශ්නයක්.

මේ ලඟදි බලපු බටහිර සඟරාවක් තිබුණා එංගලන්තයේ කරපු සමීක්ෂණයක්. ඒකේ ප්‍රතිඵලවල හැටියට ගෑනු ලමයි කැමති වුනේ මෙන්න මේ වගේ අයටලු.

1. උස් 
2. සාමාන්‍ය  මහත
3. රවුල බාලා තියෙන 
4. කොන්ඩේ කොටවෙන්ට කපලා තියෙන
5. ලස්සණට අඳින්ට ඕනි. (ඩෙනිම් එක්ක ටී ෂර්ට් ජනප්රියලු )
6. විනාඩි 15 විතර ලෑස්තිවෙන්ට පුලුවන් අය වෙන්ට ඕනිලු
7. සිගරට් බොන්ට බෑ.
8.බියර් බීවට කමක් නෑ. 
9.මස්, මාලු කෑම ප්රශ්නයක් නෙමේ.
10. විවාහය, ලමයින් කියන දේවලට කැමති වෙන්ට ඕනි.
11. ෆිල්ම්ස් බලද්දි ඇඬුවට කමක් නෑලු
12. අම්මාට සුමානෙකට දවසක්වත් කතා කරන පිරිමියෙක් වෙන්ට ඕනිලු
13. ෂොපින් කරන්ට කැමති වෙන්ට ඕනිලු
14. ගොඩක් පෝසත් වෙන්ට එපාලු
15. සාමාන්‍ය  වාහනයක් තිබ්බොත් ඇතිලු
16. අඩුම ගානේ උපාධියක් තියෙන්ට ඕනිලු
17. අනික් ගෑනු ලමයි දිහා බලන බව පිලිගන්ට ඕනිලු
18. අඬනකොට සනසන්ට පුලුවන් කෙනෙක්
19.පපුව සම්පූර්නයෙන් ලෝම රහිත විය යුතුලු. 
20.කාරෙකක්, බයිසිකලයක් එලවිය හැකිවියයුතුයි  
21.ටයර් මාරු කිරීමට දැන සිටිය යුතුයි
22. පිහිනීමට පුලුවන් විය යුතුයි
23.විහිලු කල හැකිවිය යුතුයි. 
24.“I love you” කියනකොට ඒක මුලු හදවතින්ම කිව යුතුයි. 


පොඩ්ඩිට නම් හිනාගියේ පපුවේ ලෝම නැති සහ මූනේ රවුල් කොට තියෙන කෙනෙක් කීවාම. ඔය දෙකම අවශ්‍ය  නම් තියාගන්ටත්,  අනවශ්‍ය නම් අයින් කරන්ටත් පිරිමින්ට පුලුවන්නේ.

ගොඩක් අය දන්නවා ලස්සණට කතා කරලා ගෑනු ලමයි රවට්ටගන්ට. ඒ අය හරිම භයානකයි. ඒ වගේම ගොඩක් අහිංසක අයත්  ඉන්නවා. හැම පිරිමියෙක්ම ආදර කරන කාලේ ගොඩක් ආදරෙන් පොරොන්දු දෙනවා ඇති. ජීවිතය තිබෙනා තුරා ඔබට පමණයි ආදරේ කියනවා ඇති. මමයි වැඩියෙම ආදරේ කියනවා ඇති. ඒත් පහු වෙනකොට තමන් හීනයක් දැකලා නැගිට්ටා කියලා හිතුණාම මේ තත්වය කොයි පැත්තට හැරෙනවද කියලා කවුරුත් දන්නේ නෑ. 

ඒ ලැයිස්තුව ගත්තොත්, පොඩ්ඩිත් ඒකට එකඟයි. මහා ලොකු පෝසත් කියන, අලුත් වාහනවල් ඉගිල්ලිලා යන අයට වඩා , මුදල් තියෙන විදියට පවුලේ වාහනයක් ගත හැකි , (හරීගේ වාහනය වගේ ) උගත්, කඩවසම් (නලුවෙක් වෙන්ට අවශ්‍ය නෑ. මුල් ඇඳුම ඇන්දාම හැඩට හිටියා නම් ඇති ) කීවත් වගේ, රවුල් කොට ටිකක් තියෙන, ඕනි වෙලාවට පපුව ගාන්ට සූදානම් තරුණයෝ අද 'සිහින කුමරුන්' බවට පත් වෙලා ඉන්නවා.

මේ වගේ කවුරු හරි කොහෙ හරි දැක්කා වගේ මතකයක් පොඩ්ඩිගේ හිතේ තියෙනවා. ඒත් පුද්ගලයා මතක නෑනේ.


" A dream you dream alone is only a dream. A dream you dream together is reality." 

02 September 2014

අමුමිරිස්.....





පොඩ්ඩි අමුමිරිස් කරල දිහා භාවනා කරන්ට වගේ බලාගෙන හිටියා. කොලපාට, දිලිසෙන, දිගු කරල ඇතුලේ තිබුණේ සුදු පාට ඇට. මිරිස් කරල කොහොම වුනත්, ඇට ටික බඩට වැටෙනකොට තමා බඩේ ඔක්කොම දේවල් වෙන්නේ කියලා තමයි පොඩ්ඩිට හිතුණේ. ඇයි මේ මිරිස්, පොඩ්ඩි එකක මෙච්චර තරහා. හොදි එකක තියෙන කෑල්ලක් හැපුනත්, ඒක උගුරෙන් පහලට යන්නේ, මුලු ශරීරයම වෙව්ලුම් කවමින්. 'අන්න ඒලියන් කෙනෙක් ආවා' වගේ පණිවිඩයක් ඔලුවට නිමේෂයකින් යනවා. ඊට පස්සේ මුලු මූණම රතුවෙලා යනවා. ඉදිමෙනවත් එක්ක. ඊට පස්සෙදි තමා පොඩ්ඩි බාත්-රූම් එකට දුවලා ගිහින් කට හෝදන ගමන් වමනේ දාන්නේ. සීනි, අයිස්-ක්රීම් ජාති කොච්චර කෑවත්, කිරි වීදුරුවක් බීගෙන, බීගෙන ගියත් පැය ගානකට, බඩ ඉතා තරයේ අර ඒලියන් එක්ක සටන් කරනවා. ඇඟ ඇතුලේ මහා යුද්ධයක් වගේ. එහෙම අමාරුවෙන පොඩ්ඩි කොහොමද මේ 'අමුමිරිස් චැලෙන්ජ්' එකකට මූණ දෙන්නේ.

මේ හැමදේම සිද්ධ වුනේ රසික නානායක්කාර ගේ අමුමිරිස් චැලෙන්ජ් එක හින්දා කීවොත් නිවැරදී...

මේ දවස්වල පොඩ්ඩිට හීනෙන් පේන්නෙත් අමුමිරිස් කරල්. අමුමිරිස් සේනාවක් එනවා පේනවා පොඩ්ඩි එක්ක හටනට. ඒවායේ මූනුත් දන්න  අයගේ වගේ ...කොච්චර දුවලා බේරෙන්ට හැදුවත් බෑ. වට කරගන්නවා එකපාරටම.

'පිස්සුද හලෝ' චුට්ටි කෑගැව්වා. කොට ගවුමක් ඇඳලා, තඩි බෙල්ට් එකක් දාලා, බූට්ස් දාගෙන හිටපු එයා ඒ වෙලාවේ පෙනුණේ 'Wonder Woman' වගේ. 'ඕකට සල්ලි යවලා නිකං ඉන්නවා'

ටීවී එක ලඟ බාගෙට වගේ නිදා හිටපු රැට් හිනා වුනා. 'නෑ නෑ ඕක කාලම පෙන්නනවා. එක කරලක් කනකොට තමුසේ හොස්පිටල් ඉඳී. එතකොට ඔය ' Awareness ' එක හොඳට තේරෙයි තමුන්ටම'

'මේ අපි නම් කිසිම සපෝර්ට් එකක් නෑ හොඳේ...' චුට්ටි ආපහු කීවා.

'මම නම් ෆුල් සපෝර්ට්. ඕනි නම් ෆිල්ම් එකක්ම හදන්නම්. ' රැට් සද්ද නගලා මොනාදෝ හැපුවා. Chocolate Popcorn???

'හේ,  අපිට මේක උඩින් පැණි රහ දෙයක් ගාන්ට බැරිවෙයිද?' පොඩ්ඩි ඇහුවේ කල්පනාවෙන්.

'ඒත් ඉතින් ඕක බඩට යන්නේ මිරිස් හැටියටනේ.' ඒ චුට්ටි. ඒකත් හැබෑව.

ඔන්න තව idea එකක් එනවා...'සැර නැති මිරිස් ජාති නැද්ද?' පොඩ්ඩි ආයෙම ඇහුවා. 

'ඇයි ඔය මිරිස් දෙන්නේ ඒ කට්ටියම නෙමේද?' රැට් ඇහුවා. 

'කියන්ට දන්නේ නම් නෑ' 

'මේ... මේ... ලංකාවේ මිරිස් කිලෝ එකක් රුපියල් දාහලු. මිරිස් බෙදන එකක් නම් නෑ' ඒ චුට්ටි.

'අනේ මට නම් බෑ අය්යෝ' පොඩ්ඩි පුටුවේ දිගා වුනා. 'මොනාද මැට්ටෝ මේක කන හැටි පෙන්නනවකෝ. අර මද්දුම බණ්ඩා වගේ.'

'හහ්...එයා වගේ මෝඩ කොල්ලෝ අද නෑ' රැට් ඒ පාර හඬ නගලා බීමක් ඉහලට ඇද්දා. කොච්චරවත් කන බනේ. හැබැයි ජිම් කීව හැටියේ ලෙඩ.

'අර අසරණ, අහිංසක මිනිස්සු විඳින වේදනාව මට බලාගන්ට බැරි හැටි' පොඩ්ඩි හුස්මක් ඉහලට ඇද්දා. ඒ පාර නම් රැට්ගේ හිනාවට චුට්ටිත් එකතු වුනා. 'අනේ පව් මෙහෙමත් මැට්ටියෝ ඉන්නවනේ ' කියන්නා වගේ.

'හරි...හරි...ඔය කරලක් කාලා බලමු' රැට් කීවේ පව් කියලා හිතිලාම වෙන්ට ඇති. වෙලාවකට එයාට එහෙම හිතෙනවා.

'අපි කැම්පස් ඉන්නකොට අපිත් එක්ක හිටපු බ්රැඩ් මිරිස් කරල් හයක් කාපු එක මට මේ කරල කාගන්ට බැරිවෙයිද? කෝ ඔය අයිස්-ක්රීම් එක මෙහාට ගන්නවා' ඔහු චුට්ටිට අණ කලා. දැන් ඔක්කොම වට වුනා එයා වටේට. 'ඔන්න බලා ගන්නවල්ලා අපි අමුමිරිස් කනහැටි' ඔහු නැට්ටෙන් මිරිස් කරල අල්ල ගත්තා. 'චරාස්' පොඩ්ඩි ඇස් වහගත්තා. 'චරාස්' ඇස් දෙක තවත් තද කරගත්තා. 'දඩාස්' ඒ පාර නම් ඇස් ඇරුනා. රැට් ඉස්සර තිබුණු රවුම් මේසෙටත් පයින් ගහගෙනම,   බිම වැටිලා.
'අම්මෝ...' චුට්ටිත්, පොඩ්ඩිත් දෙන්නම එක පාර කෑගැහුවා.....

අමුමිරිස් කියනකොට පොඩ්ඩිගේ හිතට ආපු මුල්ම හිතුවිලි තමා ඔය අකුරු කලේ. ඒත් මේ කාරයේ වැදගත්කම පොඩ්ඩි හොඳින්ම දන්නවා.

පහලින් තියෙන්නේ ඒ ගැන පර්යේෂණ කටයුතුවල නිරත වෙලා ඉන්න කණ්ඩායමක කෙනෙක්ගෙන් ලැබුණු ලියවිල්ලක්. ඒක කියෙව්වාම මේ කාර්යේ වැදගත්කම තවත් තේරෙයි කියලා හිතෙනවා. ගොඩක් ස්තූතියි PoMට.  අවශ්ය නම් වැඩි විස්තර එයාගෙන් දැනගත්තුහැකි.

2011 අප්‍රේල් මස මැද ගිනි ගහන උණුසුම් දිනයක මමත් මගේ සගයනුත් රජරට ප්‍රදේශයේ විද්‍යාත්මක පර්යේෂණයක් යෙදී සිටියෙමු. පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ සිසුන් වූ අප එවක උත්සහ කරමින් සිටියේ රජරට පුර පැතිර යමින් තිබෙන Chronic Kidney Disease of Unknown aetiology (CKDu) හෙවත් හඳුනානොගත් හේතුවකින් ඇතිවන දිගු කාලීන වකුගඩු රෝගය පිලිබඳ දත්ත එකතු කිරීමටය. රෝගීන් පානය කරන ජලය සහ රෝගය අතර සම්බන්ධතාවයක් තිබේදැයි සොයා බැලීම අපගේ අරමුණ විය. ඒ සඳහා රෝගීන් භාවිතා කරන ළිං වල ගැඹුර මනිමින් අපි ගම පුරා ඇවිද ගියෙමු. ගිනි කාෂ්ටක අවුවේ ජීවිතය උදෙසා දැඩි පොලව සමග පොර බදන අහිංසක මිනිසුන්ගේ සිනහවට යටින් බුර බුරා මතුවන සමා නොදෙන සුළු දරුණු වකුගඩු රෝගයේ දරුණු නිය පහරින් කැළැල් වූ ජීවිත අප වටා චලනය විය. 

අට හැවිරිදි කැහැටු ගැසුණු දූවිල්ලෙන් වැසී ගිය දරුවෙකු අපට ගම්මානය පුරා දුව ඇවිදීමට මඟ පෙන්වීය. වකුගඩු රෝගයෙන් ස්පර්ශ නොවූ ගෙයක් කලාතුරකින් සොයා ගැනීමට හැකි විය. බොහෝ තැන් වල නිවැසියෙක් වකුගඩු රෝගයෙන් නොඑන ගමන් ගොස් ය. බැලූ බැලූ අත Dental Fluorosis නම් තත්වය නිසා දත් අවපැහැ වූවන්ය , වකුගඩු රෝගය නිසා ඉදිමී ගිය අත් පා ඇතිව අපහසුවෙන් ගමන් කල නිවැසියන්ය , වකුගඩු රොගය සමග අත්වැල් බැඳ එන අධි රුධිර පීඩනය නිසා දුක් විඳීන රෝගීන්ය. අවසන් පැල්පත කරා ළඟා වූ අපේ මග පෙන්වන්නා "මේ අපේ ගෙදර, මම තමා ලෙඩා" යයි අහිංසක ලෙස කියමින් ගෙට ඇතුළු විය. ! 

රජරට පුරා වකුගඩු රෝගීන් දහස් ගණනක් වාර්තා වී ඇත. වකුගඩු රෝග නිසා ඇතිවන මරණ ගණනද ඉතා ඉහල ප්‍රමාණයකි. වකුගඩුව මිනිස් සිරුරේ පෙරණයයි. මිනිත්තුවකට රුධිරය ලීටරයක් පමණ වකුගඩු හරහා ගමන් කරයි. වකුගඩු තුල පවතින glomeruli නම් අන්වීක්ෂීය පෙරහන් මගින් රුධිරය පෙරා නැවත සුපිරිසිදු රුධිරය ශරීරය තුලට ලබාදෙයි. රජරට වකුගඩු රෝගයේදී මෙම පෙරහන් සහ ඒවාට සම්බන්ධ නාලිකා ඉදිමීම සහ වෙනස්වීම නිසා වකුගඩු වල පෙරහනක් ලෙස ක්‍රියා කිරීමේ ධාරිතාව අඩු වේ. 

(Interstitial inflammation with tibulitis,Periglomerular fibrosis,Perivascular fibrosis,Focal interstitial hypocelleular fibrosis,Tubular atrophy,Glomerular sclerosis) මෙම වකුගඩු රෝගයේ දරුණුතම ලක්ෂණය නම් එය බොහෝ දුරට පැතිරෙන තුරු හඳුනාගත නොහැකි වීමය. මෙම අවස්ථාවේදී බොහෝවිට වකුගඩු අක්‍රිය වීම සිදුවිය හැක. එවිට රුධිර කාන්දු පෙරීම (diyalysis) ප්‍රතිකාරය ලබාදෙනු ලැබේ. මෙහිදී සිදුවන්නේ රුධිරය ශරීරයෙන් පිටතට ගෙන එය යාන්ත්‍රිකව පෙරා නැවත ලබා දීමයි. ඉතා වේදනාකාරී හා අධික වියදම් සහගත ප්‍රතිකාරයකි. රජයට මහත් වියදමක් මෙම රෝගීන් වෙනුවෙන් දැරීමට සිදුවී ඇත. 

රෝගයෙන් පෙලෙන පියවරුනට කුඹුරේ වැඩ කල නොහැක. දරිද්‍රතාව රජයයි. ශ්‍රී ලංකාවට බත සපයන ගොවි පරපුරට මහත් ශාපයක් ලෙසින් වකුගඩු රෝගය රජරට පුරා ව්‍යාප්ත වෙමින් පවතී. දිනපතා කලයුතු රෝහල් ගමන්, රෝගීන් බලාගැනීම් ආදිය ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ කොටසක් වී හමාරය. පොදුජන ජීවිතයේ සියලු පැතිකඩ වසාගෙන අඳුරු සෙවණැල්ලක් මෙන් රජරට වකුගඩු රෝගය නැගී සිට ඇත. 

රෝගයට හේතුව ලෙස ලොව පුරා පර්යේෂකයන් විවිධ මත ගෙනහැර දක්වති. විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ ගැඹුරටම සිදු වෙයි. එම පර්යේෂණ වලට සහ රජරට වාසය කරන අහිංසක දුප්පත් ජනතාවගේ ප්‍රතිකාර වලටද ඉමහත් මුදලක් වැය වෙයි. ඔවුන්ට සහනයක් සඳහා ඔබට කල හැකි යමක් තිබේනම් නොපසුබටව එය ඉටුකරන ලෙස ඉල්ලා සිටිමි.


පොඩ්ඩි ඇත්තටම මිරිස්වලට allergy එකක් තියෙන හන්දා මිරිස් කන්ට බෑ. ඒත් මේ වටිනා ක්රියාවට  උදව් කරන්ට ලෑස්තියි. (උදව් කරන්ට කැමති අයට උඩ ලින්ක් එකෙන් ගිහින් විස්තර දැනගත්තු හැකි.)
 ඒ ගමන්ම මෙන්න මේ අයට   challenge කරනවා මිරිස් කරල් තුන බැගින් කාලා මීට දායක වෙන්ට කියලා..


කට්ටියම මිරිස් කනකොට අමුමිරිස් කරලක් වගේ ඉන්න පොඩ්ඩිව මතක් කරන්ට අමතක කරන්ට එපා. හැමෝටම ගොඩක් ස්තූතියි. 

විශේෂ ස්තූතිය වලව්වට අමුමිරිස් ගෙනාපු බීටලේට.

අහලා තියෙන සමහර ප්‍රශ්නවලට මෙන්න රසික නානායක්කාරගෙන් උත්තරයක්

#SLAmuMirisChallenge අභියෝගයට සහයෝගය දක්වන්න ඉඳිරිපත් උනාට බොහෝම ස්තූතියි... අරමුදලට ආධාර කරන විදිය මම කියන්නං....

මේ කටයුත්ත සිද්ධ කරන්නේ SL AID කියලා අපේ මිතුරන් කීප දෙනෙක් විසින් හදපු සංවිධානයක් මඟින්. ඒ සංවිධානයෙන් තමයි මේ ගිණුම පාලනය වෙන්නේ.

ගිණුම් විස්තර මෙහෙමයි.
බැංකුවේ නම: Sampath Bank PLC
ශාඛාව: Colombo Super Branch
අදාළ ශාඛාවේ ලිපිනය: No. 103, Dharmapala Mawatha, Colombo 07.
ශාඛා කේතය: 175
SWIFT කේතය: BSAMLKLX
ගිණුම් හිමි: SL AID
ගිණුම් අංකය: 117561000881

තැන්පත් කිරීමේ විස්තර: අදාළ තැන්පතුව කරන විට එහි සබැඳිය (reference) ලෙස ඔබේ ජාතික හැඳුනුම්පත් අංකය අනිවාර්යයෙන්ම යොදන්න. 

ක්‍රෙඩිට් කාඩ් හරහා ගෙවීම් කරන්න පුළුවං විදියට ක්‍රමයක් සකස් කරන්න පුළුවන්නං හොඳයි... නමුත් ඒ ක්‍රමේ අතිශය වියදම් අධිකයි. ඒක නිකං රත්තරං අස්සයෙක්ව තියාගෙන ඉන්නවා වගේ වැඩක්. ඇත්ත කියන්නෙපෑ, මේ මොහොතේදී අපිට ඒ වෙනුවෙන් වියදම් කරන්න මුදල් නැහැ...

පිටරටක සිටින ඔබට පුළුවනි Western Union හරහා එම මුදල එවන්න. ඒකෙදි ඔබේ හැඳුනුම්පත් අංකය කේතය විදියට සටහන් කරලා ෆේස්බුක් හෝ ඊමේල් මැසේජ් එකක් මඟින් ඒ බව අපිට දැන්වීමෙන් වඩාත් පසසුවෙන් ඒ දේ සිද්ධ කරගන්න පුළුවනි. මේ වැඩේ සංවිධායකයෙක් විදියට මම ඉන්න නිසා, මගේ පුද්ගලික විස්තර මම මෙතන සටහන් කරන්නං... ඕනෑම වෙලාවක ඔබට පුළුවනි මාව මේ ක්‍රමයක් හරහා සම්බන්ධ කරගන්න...

ඊමේල් - ceylonerana@gmail.com
ෆේස්බුක් - https://www.facebook.com/rasika.nanayakkara.5
දු.ක - +94 718 252 735 









21 August 2014

යහලු යෙහෙළි…




ජීවිතය කියන්නේ අපි කාටවත් ලේසියෙන් තේරුම් ගන්ට බැරි දෙයක්. මීට මාස හතරකට විතර කලින් සමනලී හිතුවේ එයාගේ පපුව කොයි වෙලාවක හරි නතරවෙලා එයා මැරිලත් එක්ක යයි කියලා. ඒත් මේ මොහොත වෙනකොට, තද දුක තුනී වෙලා ගිහින්. ඒත් හිතේ මුල්ලක තාම 'ඔහුගේ මතකය' තියෙනවා.'ඔහු' වරින්වර හිස ඔසවලා සමනලීගේ හිත කලබල කරනවා. ඒ වෙලාවට ඇහැට එන කඳුලක් පිහදාලා හිනාවෙන්ට සමනලී දැන් පුරුදු වෙලා.

මේ තත්වෙට එයාට එන්ට පුලුවන් වුනේ එයාගේ යාලුවෝ හින්දා. විශේෂයෙන් පිරිමි යාලුවෝ. ලිඳට වැටිච්ච මිනිහා ගොඩ එන්ට ඕනි ලිං කටෙන්මයි කියන එක ඇත්ත වගේම, කොල්ලෙක් හන්දා හිතේ අමාරුවක් හැදුනාම ඒක නැති කරන්ට පුලුවන් කොල්ලෙකුටමයි. මෙතනදි  සමනලීට එක්තරා යාලුවෝ දෙන්නෙක්ගෙන් ගොඩක් උදව් හම්බ වුනා. එක්කෙනෙක් අවුරුදු 32 විතර බොහොම කඩවසම් කෙනෙක්. අනෙක් කෙනා තාමත් අවුරුදු විසි ගනන්වල ඉන්න , වෙනත් විදියක කඩවසම් පෙනුමක් තියෙන, හැබැයි බොහොම මේරූ මනසක් තියෙන කෙනෙක්.  මේ දෙන්නා  ජෝන්   සහ  අභිෂේක් . දෙන්නම බූට් කාපු අය. එකතුවෙලා ඒ ගැන කතා කරන්ට, හිනාවෙන්ට පුලුවන් කමක් මේ කට්ටියට තිබුණා.  ජෝන්  ගේ ගෑනු ලමයට ඉක්මනින් බඳින්ට වුවමනා වෙලා තිබ්බලු. ඒකට  ජෝන්  පස්ස ගහපු හන්දාලු දෙන්නා වෙන්වුනේ. වෙඩිමට ආරාධනාවක් ලැබුණත්  ජෝන්  ගියේ නෑ. ආයේ නම් ජීවිතේට එයාව මුණ ගැහෙන්නේ නෑ කියන එක තමා එයා නිතරම කීවේ. 

 අභිෂේක් ගේ කෙල්ලගේ ගෙදරින් ඒ සම්බන්ධෙට අකැමති වෙලා එයාට ගැලපෙන තැනකින් විවාහ යෝජනාවක් ගෙනත්. දුක තමයි.  මේ දෙන්නා තරයේම කීවේ සමනලී 'ඔහු'ට කතා නොකල යුතු බවයි.  ජෝන්   'ඔහු' විදියට උදේට, රෑට ෆෝන් එකෙන් පණිවිඩ එවුවා. ඒවා දැක්කාම සමනලීට කොච්චර හිනායනවද කීවොත් 'ඔහු'ව ඒ වෙලාවට අමතක වෙලා යනවා.   අභිෂේක් කරන්නෙත් අවවාද දෙන එකමයි. 'ලැජ්ජා නැද්ද එයා ගැන හිතන්ට. කතා කරන්ට අකැමති කෙනෙක් එක්ක මොකට කතා කරනවද?' වගේ දේවල් ඔහු කීවා. 

“Being friends with Ur ex is like asking kidnappers to keep in touch after the rescue…” මේ එයා කීව තව කතාවක්...

 ජෝන්  තත්වය පැහැදිලි කරන එක, එක, කතාවල් කීවා. එයා කීව විදියට කොල්ලෝ සම්බන්ධේ නවත්තපු ගෑනු ලමයි එක්ක ආයේ කතා කරන්නේ නෑ. කතා කරන්ට කවදාවත් කැමති වෙන්නෙත් නෑ. අනෙක ඉවර කරපු දෙයක් , ඉවර කරන්ට හදන කෙනෙකුට අනෙක එහෙම ඉවර කරන්ට ඕනි කෙනෙකුට ඒක කරන්ට ඉඩ දෙන එක තමා හරිදේ කියලා  ජෝන්   කීවේ.

'එයා, ඔයා එක්ක ආපහු කතා කලොත් එයා මුල ඉඳලා ඔයාට ආදරේ කරන්ට පටන් ගනී'   ජෝන්  සමනලීට විහිලු කලා.

මේ අතරෙදි තමා    අභිෂේක් එයාගේ යාලුවෙකුගේ වෙඩිමකට ගියේ. එතනට එයාගේ පරණ ගෑනු ලමයත්, එයා බඳින්ට යන කෙනෙත් ඇවිත් තිබුණා. වාසනාවට සමනලීට එහෙම දෙයක් නොවුනේ.  හප්පේ එදා වෙච්ච දේවල්. අපේ කතා නායකයා තනියම බෝතලයකටම වැඩ දෙනවා...අනෙක් දෙන්නා මෙහේ ඉඳන් පණ යනකල් එයාට මෙසේජ් කරනවා. සමනලී කෙලින් නොකියා කීවත් එක්ක 'ඔයාට මම ඉන්නවා' කියලා . බෝතලයක් හම්බ වුනාම ඉතින් කොල්ලෙකුට සමනලී මතක් වෙනවද? 

මෙන්න මේ වගේ බොහොම නිර්භීත කතා තමා එයාගේ ෆෝන් එකෙන් සමනලීට එදා ලැබුණේ...

“Just saw her… too much makeup”

ඊලඟට

“I am fine. A little drunk”

“I wish u were here ”

මෙන්න ඒ පාර...

“Love of my life is dancing with her fiancé. So for the love of god, let me get drunk till I’m numb ok.”

හින්දි ෆිල්ම් එකක වගේමයිනේ...


“Like u have never drunk the pain away.”

“It works well as a short term solution.”

ඉවර වුනේ ඔහොමලු.

ඇති යන්තම් හින්දි ෆිල්ම් එකක වගේ කොල්ලෝ දෙන්නා ගහගෙන, කෙල්ල ආපහු එයා ඉදිරියේ වැටිලා ආපහු දෙන්නා යාලු වුනේ නැත්තේ...

දැන් ඒ අසරණ කෙල්ලට නම් වැටිලා තියෙන්නේ '  love of my life 'කියලලු.

අන්තිමට අර දුක දැකලා දුක්ඛ සත්‍යය අවබෝධ කරගන්නවා වගේ එයා අවබෝධ කරගත්තලු ඒ සම්බන්ධේ ඉවර බව. හේතුව අර අර කෙල්ලගේ වෙන්ට මහත්තයා ඇවිත් මෙයාට කතා කරලා. බැඳලා හනිමූන් යන තැන, සාරි ගන්ට යන තැන්, වාගේ දේවල්. ඒ වෙලාවේ තමා අපේ කතා නායකට හිතිලා තියෙන්නේ එයා කරන්නේ වැරැද්දක්බව. මෙච්චර සැප මට දෙන්ට බෑනේද කියලා. හිත හදාගෙන බෝතලේ ඉවර කලාලු. දැන් නම් එයා අර කෙල්ලගේ වෙඩිමට යන්ට තරම් නිර්භීතයිලු. 'ඔහු' නම් නිතරම හිතුවේ පිරිමි+ගෑනු යාලුකම් තියාගැනීම අමාරු වැඩක් බව. එහෙම කියන්ට එයාට හේතු තියෙන්ට ඇති. සමහර විට එයාලා කෙල්ලෝ දිහා අමුතු ඇහැකින් බලන්ට ඇති. ඒක එහෙම නෙමේ කියලා සමනලී තේරුම් ගත්තේ මේ යාලුවෝ දෙන්නා හන්දා.

ආදරය ගැන විශේෂඥවරු එක එක අදහස් පල කලා. එක්කෙනෙක් කීවේ ගෑනුන්ට තමන්ගේ පරන ප්‍රේමවන්තයා කාලයක් යනතුරු ලඟින් තියා ගැනීමට අවශ්‍ය බවයි. ඒකේ උවමනාව වෙන්නේ ගෑනු ලමයටලු. එහෙම වෙන්නේ කාලයක් තිස්සේ පුරුදු වුනු දෙයක් ඉක්මනින් අමතක කිරීමේ හැකියාව එයාලට අඩු නිසාලු. ඒක නම් ඇත්ත වෙන්ට ඇති. කොල්ලන්ට ඉක්මනින් අමතක කිරීමේ හැකියාව තියෙන බවක් සමනලීටත් පේනවා. නැත්නම් මෙච්චර කතා කරන්ට හදද්දි 'ඔහු' කොහොමද මෙහෙම නිහඬව ඉන්නේ? අනෙක එයාල හරිම තද හිත් ඇති ජාතියක්නෙ.

අනෙක් එක්කෙනා නම් කීවේ කාලයක් යනකොට හිත් හරියන බව. එතකොට කතා කිරීමේ හැකියාවක් ලැබෙනවලු. ඒක ඉතින් තේරෙන්නේ කාලයත් එක්ක. හිතේ තියෙන දුක තුනී වෙලා මතකය විතරක් ඉතුරු වුනු දවසක. ආදරේ වැඩිවුනු තරමට වෛරය වැඩිලුනේ. සමනලී නම් හිතන්නේ කවුරු හරි කෙනෙක් අත් අරින්ට ඕනි වෛරය නැතුව කියලයි. නැත්නම් මොකක් හරි හැඟීමක් හිතේ ඉතුරු වෙනවා වගේ.

සමනලී ආයෙමත් අලුත් ජීවිතයකට මුහුණ දෙන්ට ලෑස්තියි.ඒත් අඳුර වැටීගෙන එන සමහරක් වෙලාවට ඇස් පියාගෙන යහනේ වැතිරිලා ඉන්නකොට 'ඔහු' මතකයට ඒම නවත්තගන්ට තාමත් බෑ. 

එයා ලඟට එන්නේ කිසිම දැන්වීමක් නොකරම. ඒ ඇවිත් කෙලින්ම ඇස්වලට එබිලා හිනාවේගන බලා ඉන්නවා. ඊලඟට දෙතොලින් හිමින් සීරුවේ ඒ දෑස් සිප ගන්නවා හෙමිහිට ඒවා වැහිලා යනකල්. ඒ එක්කම ඔහුගේ වමතේ දබරැඟිල්ල මුහුන පුරා දිවයන්නේ චිත්‍රයක් අඳින විලාසයකට. ඒ චිත්‍රය මත ඔහුගේ දෙතොල් ගමන් ගන්නේ ඉන් අනතුරුව. දෙනෙතින් ගලන කඳුලු වැලින් ඒ චිත්‍රය බොඳවෙලා යන්නට ගන්නේ එක් මොහොතක් විතරයි.

ඒ වගේම තමා මේ සිංදුව ඇහෙනකොට මතක් වෙන්නෙත් 'ඔහුව'. :(



23 July 2014

විනාඩියක් පමණයි...!!!



අතට ගත්තු තුන්ඩු කෑල්ල දිහා බලාගෙන පොඩ්ඩි ගල් ගැහිලා හිටියා.  හුස්මත් නතර වුනා වගේ. ලීසා එබිලා බැලුවේ පොඩ්ඩි සද්ද නැතුව ඉන්නේ ඇයි කියලා වෙන්ට ඇති. 'චිකිස්' ගාලා එයා කට වහ ගත්තා. ලඟින් හිටපු යාලුවෝ දෙන්නෙක් තුන්දෙනෙකුත් අතින් කටවල් වහගන්නවා පෙනුනා. හැබෑට පොඩ්ඩිටමනේ මේ වගේ දේවල් වෙන්නේ.

ගෙවල්වල හිරකාරයෝ, කාරියෝ වගේ හැදුනු ලමයි මුල් වරට යුනි ගියාම දැනෙන නිදහස් හැඟීම වචනෙන් විස්තර කරන්ට බෑ. ඒ වගේම එහෙම එකතුවෙන අයගේ යාලුකමුත් ලේසියකට නැති වෙන්නෙත් නෑ. පොඩ්ඩි නම් හැදුනේ අමුතුම විදියකට. බටහිර රටක,   ලංකාවේ දෙමව්පියන්ගේ, පවුලේ එකම ලමයා විදියට හැදෙන එක තරමක් අමාරු වැඩක්. ඒ කාලේ අම්මලා , අප්පච්චිලා සුදු මිනිස්සු දිහා බැලුවේ, කොල්ලෝ දිහා බැලුවේ පොඩ්ඩිව ඩැහැගෙන යන්ට මේ ලෝකට පහල වුනු අය දිහා බලනවා වගේ. යාලුවන් එක්ක  sleep over    එකකට යන්ට කලින්, අම්මලා ඒ ගෙදර වැඩිහිටියෝ මුන ගැහිලා එක, එක ප්‍රශ්න අහපු වෙලාවේ, දැනිච්ච ලැජ්ජාව කියලා වැඩක් නෑ. මේ තාමත් දැනෙනනවා වගේ. ඒ ගෙදර දෙමව්පියන් ඒක තේරුම් ගත්තත්, යාලු කෙල්ලොන්ගෙන් නම් කිසිම බේරුමක් තිබ්බේ නෑ.

එහෙම හැදිලා මෙහෙම නිදහස දුන්නාම හීනි දුකකුත් එක්කම් දැනුනේ 'දැන් මම නිදහස්' වගේ හැඟීමක්. ඒ කාලෙත් දැන් කාලේ වගේම කල්ලි තිබුණා. එක ඉස්කෝලේ, එක පැත්තේ, එක පාඨමාලා හදාරන, එක විෂයන් හදාරන වගේ. පොඩ්ඩිගේ කල්ලියට පිරිමි ලමයි කීප දෙනෙකුත්, පොඩ්ඩිගේ හොඳම ගෑනු යාලුවෝ කීප දෙනෙකුත් අයිති වුනා. කට්ටිය ඉතින් නොයෙකුත් දේවල් කලා. පබ් එකක් කියන්නේ මොකක්ද කියලා ගිහින් බැලුවේ මේ කාලේ. නිවාඩු දවසට ගම් ගස් යට වැතිරිලා කටට එන ඕනිම මාර්තෘකාවක් ගැන කතා කලේ මේ කාලේ. සමහර වෙලාවට කාර්ඩ්ස් ගැහැව්වා. ‘Scrabble   ' සෙල්ලම් කලා. ‘Ouija board’ වගේ බය හිතෙන දේවලුත් කලා. මාර්තෘකාව ක් තෝරගෙන විනාඩියක් කතා කරන එක පුරුදු වුනෙත් මේ වගේ නිවාඩු දවසක. කවුරු කොහොම, කවදා පටන් ගත්තද දන්නේ නෑ. ගෑනු , පිරිමි දෙපැත්තට බෙදිලා , මාර්තෘකා ටිකක් තෝරලා , මොකක හරි දාලා, හොල්ලලා තමා ගන්නේ. ඉතින් අද පොඩ්ඩිව ඉස්සරලා අහුවුනා. එයා අත දාලා ගත්තේ මේ හුස්ම හිරවෙන මාර්තෘකාව.

'කෝ?' ඉයන් ඇහුවා. 'පටන් ගමු නේද?' අර මෝඩ ජෝනුත් ඔලුව හෙල්ලුවනේ. 'මොකක්ද හම්බවෙලා තියෙන ටොපික් එක' බෙන් ඇහුවේ පොඩ්ඩිගෙන්. පොඩ්ඩි කෙල ගිල්ලා. ඒක උගුරෙන් පහලට ගියේ නෑ. මේ වගේ වෙලාවක අර ඩූඩ්ගේ ඇන්ඩියා හිටියා නම් මොනවා නොකරයිද? ඔය කෙල ගුලිය ඇතුලට ගිය හැටි ගැන ලොකු විස්තරයක් කරයි.

'වීනා' ඒ ලීසා...'ඔව්' පොඩ්ඩි ගැස්සිලා ගියා.

'කියමුකෝ මාතෘකාව'

'ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්....'

'ඔව්ව්ව්ව්ව්ව්ව්' කෙල්ලෝ ටික එක හඬින්. හැබෑට මෙහෙමත් යාලුවෝ ඉන්නවනේ.
'සෙක්ස්' පොඩ්ඩි මිමිණුවා. කවුරුත් හිනා වුනේ නෑ. බොහොම බරපතල විදියට මූණු ටික හදාගත්තා. ඇතුලෙන් පැලෙන්ට යනවද දන්නේ නෑ.

'ඔන්න විනාඩිය පටන් ගන්නවා දැන්' බෙන් අත් ඔරලෝසුව දිහා බලලා කීවා. 'පොඩ්ඩක් ඉන්ට' පොඩ්ඩි ඉක්මනට වතුර බෝතලේ අරගෙන උගුරක් බීවා. 'හරි' ඔහුගේ ප්‍රශ්නයට පොඩ්ඩි ඔලුව හෙලෙව්වා.

ඉස්කෝලෙදි, කැන්ටිමේ, පුස්තකාලේ, කොරිඩෝවේ, පන්තියේ, කොටින්ම කීවොත් ටොයිලට් එකේ පවා කතා කරපු මේ මාර්තෘකාව ගැන පොඩ්ඩිට ඔලුවට එන්නේ නැති හැටි. බලපු ෆිල්ම්ස් වලත් මතක් වෙන්නේ නිකන් අවයව අඳුරුවට. එක්කෝ දෙන්නෙක් රෝල් වෙලා ඇඳක යන ජවනිකාවක්. පොඩ්ඩි කතා කරන්ට බය නෑ. අප්පච්චි කියලා දීලා තියෙන්නේ සෙනඟක් ඉස්සරහා කතා කරන්ට බය නම් එයාලා ඇඳුම් නැතුව ඉන්නවා කියලා හිතාගන්ට කියලයි. ඒත් ඉතින් මේ වගේ මාර්තෘකාවක් එක්ක එහෙම කොහොම හිතන්ටද?

විනාඩියක් කියන්නේ තත්පර 60ක් නේද? තත්පරයක් එක ඇහිපිල්ලමක් ගහනකොට ඉවර වෙනවලුනේද? හැබැයි හිමින් සැරේ.

'වීනා' ලීසා කැගෑවා. 'ඔහ් ඕකේ.'

'සෙක්ස් කියන්නේ ක්රියාවක්' පොඩ්ඩි හිමින් කීවා. ඉයන් , බෙන්ට වැලමිටකින් ඇන්නා. බෙන්ගේ මූන තවත් බරපතල වුනා. ඔක්කොම හොඳට හැදී පැහදිලා ලැස්ති වුනා.

'ආදරය කරපු දෙන්නෙක් අන්තිමට බඳින්නේ මේ දේ කරන්ට' මෝඩ ජෝන් දාගෙන හිටපු තොප්පිය ඇදලා මූන වහගත්තා. හිනාවක් හංගන්ටද?

ජේන් රැව්වා.

'ආදරේ කරන දෙන්නෙකුට බඳින්ට කලිනුත් මේ දේ කල හැකි' පොඩ්ඩි එකතු කලා.
ඔන්න මතක් වේගෙන එනවා.

'ආසියාතික රටවල කොල්ලොන්ට මෙහෙම කරන්ට පුලුවන් වුනාට කෙල්ලන්ට නම් එහෙම නිදහසක් නෑ. ඒකට හේතු ගොඩක් තියෙනවා. සමාජ බලපෑම්, ගෑනුන්ට තියෙන තත්වය' ඔය එන්නේ...

'විද්යාඥයෝ කියලා තියෙනවා මේකෙන් ලොකු වාසියක් තියෙනවා කියලා. හැමදාම උදේට මේ විදියට හිටියාම ජිම් ගියා වගේලු'

එදා ඒ විනාඩිය කොහොම ගියාද කියලා මතක නෑ...ඒත් බෙන් විනාඩිය කලින් ඉවර කරලා පොඩ්ඩිව බේරගත්තා.

බෙන් කියන්නේ අදටත් පොඩ්ඩිගේ යාලුවෙක්. පිරිමි ලමයින්ට ලස්සණයි කියලා කවුරුත් කියන්නේ නැති වුනත්, එයා හරිම ලස්සණයි. දේව දූතයෙක් දැකලා නැති වුනත්, එයා හරියට දේව දූතයෙක් වගේ කියලා පොඩ්ඩි හිතුවා. බෙන් හිනාවෙනකොට පොඩ්ඩි කල්පනා කලේ එයාගේ තොල් කවුද මේ විදියට මැව්වේ කියලයි. ගෑනු ලමයි කොච්චර මහන්සි වෙනවද තමන්ගේ තොලේ හැඩය ඉස්මතු කරලා පෙන්නන්ට. ඒකට බෙන්ගේ තොල්. හරියට චිත් ශිල්පියෙක් ගානට ඇඳලා වගේ.

‘විනාඩියක් පමනයි’ ඉවර වුනාට පස්සේ බෙන් පොඩ්ඩි එක්ක පොඩ්ඩක් කතා කලා.
'ඔයා එක දේකට කැමති වුනේ නෑ නේද වීනා' ඔහු ඇහුවා.

' මොකක්ද?' පොඩ්ඩි ඇහුවේ ඔහුගේ තියුණු දෙනෙත් මග අරිමින්. ඇස්වලට අහුවෙන්නේ නැති දෙයක් නෑ.

'ඔයා කල්පනා කලේ බඳින්ට කලින් පිරිමි ලමයි ගෑනු ලමයි එක්ක ඉන්න එක ගැන. ඒකට ඔයා කැමති නෑ කියලා ඔයාගේ මූනින් හොඳටම පෙනුනා.'

'ඒක ඇත්ත' පොඩ්ඩි මිමිණුවා. අද නම් මුමුණන්ටම කියපු දවසක්.

'එහෙම හිතන්ට එපා වීනා. ඔයා කාට හරි ආදරේ කරන්ට පටන් ගත්තු දවසක තේරෙයි ආදරේ කොච්චර දුරකට ඔයා යන්ට ලෑස්තිද කියන එක. ඒක වැරදි දෙයක් නෙමෙයි. අනෙක ඔයා යාලුවෙන කෙනා වෙන කෙල්ලෙකුට ආදරේ කරලා දුර ගිහින් තිබුණොත් ඒකේ වැරැද්දක් නෑ. මොකද කාලේ ඔයා එක්ක එයාගේ සම්බන්ධයක් තිබුණේ නැති හන්දා.'

'එහෙම ඉන්න කෙනෙක් අනෙක් කෙනාව දාලා යන්නේ කොහොමද?'

'මොකක් හරි නොගැලපෙන කමක් නිසා. ආදරේ නැති නිසා වෙන්ට පුලුවනි. වෙන හේතු නිසා වෙන්ට පුලුවනි. කොල්ලෙක් එහෙම හිටියේ නැත්නම් තමා පුදුමේ.'
පොඩ්ඩි ගැස්සිලා බැලුවා. බෙන් හිනාවුනා.

'මම කියන්නේ ඇත්ත. කවුරු හරි කොල්ලෙක් ඔයාට එහෙම නෑ කීවොත් එයා කියන්නේ බොරු හොඳේ. නැත්නම් ඌ ලෙඩෙක්. ' පොඩ්ඩිගේ ඇසුත් ලොකුවෙලා, සමහර වෙලාවට කටත් ඇරිලා තියෙන්ට ඇති. බෙන් විහිලු කරනවාද?

'පිරිමි කියන්නේ 'සෙක්ස්' ගැන දවසේ පැය විසි හතරම හිත, හිතා ඉන්න කොටසක්. ඒක කවදාවත් අමතක කරන්ට එපා..' අන්තිමට ඔහු අවවාද කලා.

ඒ දේව දූතයා පොඩ්ඩිගේ හදවතේ දෙවියන් නොවුනේ ඇයි කියලා අද පොඩ්ඩිට තේරෙනවා. එයා දේව දූතයෙක් මිසක් දෙවොලකට හිමිකම් කියාගෙන ආපු දෙවියෙක් නෙමේ.

Ben!!! This is for you...: D

Sex is a bad thing because it rumples the clothes.
------Jacqueline Kennedy Onassis-----