පව්කාරියට ගල් ගැසීම...

ඈ රූමත්. ඒ වගේම ඇයට තිබුනේ සරාගී පෙනුමක්. රූමත් හැම ගැහැනියෙක්ම සරාගී වෙන්නෙත්, සරාගී හැම ගැහැනියෙක්ම රූමත් වෙන්නෙත් නෑ. ඇයට මේ දෙකම උරුමවී තිබුනා. අහිංසක , පිවිතුරුබවක් පෙන්නුම් කල ඇගේ දෑසේ රහස් ගොඩක් සැඟවිලා.  දුක්මුසුව තද කරගත් දෙතොලෙන් නිකුත් උනේ වෙනත් පණිවිඩයක්. තපසුන්ගේ සිල් බිඳෙන, කවියන්ගෙන් ගී පද ලියැවෙන, සිත්තම්කරුවන්ගේ තෙලි තුඩු පන ගැන්වෙන දේහයක් ඈ සතු උනා. ඈ මුලු නගරයක් කැළඹුවා. ඒත් ඇත්තෙන්ම ඈට පෙම් කලේ දෙදෙනෙක් පමණයි.

කාලය දෙවන ලෝක යුද සමය. සැමියා යුදයට යෑම නිසා තනිවූ ඇය, ඔහුගේ ප්‍රේමයේ නාමයෙන්, ඔහු වෙනුවෙන්, තනිව, ඇඳුම් මසන්නියක ලෙස ජීවත් වෙනවා.

'ඇයට කවුරුම හරි ඇති. නැත්නම් ඈ වැනි තරුණ ගැහැනියකට ඔය විදියට ජීවත් විය නොහැකී' මේ නගරයේ මිනිසුන්ගේ මතය.

ඇයට පෙම් කල අනෙක් තැනැත්තා අවුරුදු 12 ක කොලු ගැටයෙක්. ඈ පසුපස හඹා යන ඔහුගේ ප්‍රේමය, හිත අවදි කරවන්නක්. ඒ වගේම ප්‍රශ්න මතු කරන්නක්. මේ වයසේ අයෙකුට මෙවැනි හැඟීම් පහල වෙනවද? මෙවන් වින්දනයක් ලැබිය හැකිද කියන එක.

මේ අතරතුර ඇගේ සැමියා මියගිය පණිවිඩය ලැබෙනවා. නගරයේ මිනිසුන් කැළඹෙන්නේ මීමැස්සන් රංචුවක් විලස. ඈ හමුදාවේ නිලධාරියෙක් හා පෙමෙන් බැඳෙනවා. ඈට ආසා කල විවාහක පුරුෂයෙක්, ඇගේ නිවස ඉදිරියේ රාත්‍රියේ සිටීමත්, හමුදා නිලධාරියා සමග ගැටීමත් නිසා, විවාහක පුරුෂයාගේ බිරිඳ ඉදිරිපත් කල නඩුවට ඈට පෙනී හිටීමට සිදුවෙනවා. පෙම්වතාගේ පලා යෑමත්, නඩුවට කතා කල නීතිඥයා ඇගෙන් මුදල් වෙනුවට , ඈ හා බලෙන් හිඳීමත් නිසා තත්වය වෙනස් වෙනවා. ඔහුගේ මව විවාහයට විරුද්ධ වෙනවා. ඈ නැවතත් තනිවෙනවා. කෑමට යමක් නැති ඇයට කෑම ටික දෙන අය හා පවා යහන් ගත වීමට සිදුවෙනවා. ඇගේ පියා ඈ අත් හරිනවා. නගරවාසීන් ඈ අමතන්නේ 'ගණිකාව' ලෙස.

අවසානයේ ඈ ගණිකාවක් බවට පත්වෙනවා. ඇගෙන් සැනසෙන්නේ නගරවාසීන්, සොල්දාදුවන් පමණක් නොවේ. සතුරු හමුදාවේ අය පවා ඇගේ පහස හොයා එනවා. මේ අතර ලොවට නිදහස ලැබෙනවා.

නගරයේ ගැහැනුන් ඇයට පහරදී, වධදී, ඇයව නගරයෙන් පිට කරනවා. හේතුව සතුරන් හා එක්වීම. ගැහැනුන්හට මෙතරම් දරුණු විය හැකිද? එමෙන්ම ඈ සොයා ගිය සෑම මිනිසෙක්ම ඒ දෙස බලා හිඳින්නේ නිහඬව. ඒ මිනිසුන් ඈ සොයා ගියේ ඔවුන්ගේ උවමනාවට බව එකදු ගැහැනියකට හෝ ඒ මොහෙතේ, කල්පනා නොවන හැටි.

ඇගේ මිය ගියා යැයි පවසන සැමියා, අතකුත් අහිමිවී  නිවසට එන්නේ , ඇය නගරය හැර ගිය පසුවයි. ඈට ආදරය කල කොලු ගැටයාගේ ලිපියකට අනුව ඈ සොයා ගන්නා ඔහු රටක් දිනූ ලෙස ආඩම්බරයෙන්, ඈ නැවතත් ඒ නගරයට කැඳවාගෙන එනවා. රට බේරාගත් ඔහු මගේ වීරයෙක් වෙන්නේ ඒ මොහොතේ සිට. පිරිමි කීදෙනකුහට මේ වගේ දෙයක් කිරීමට ධෛර්යක් තිබෙනවාද?

අවසානයේ සමාජය විසින් ගණිකාවක් බවට පත්කල ඇයව සමාජය විසින්ම හොඳ ගැහැනියක ලෙස පිලිගනු ලබනවා.

ඈ මලිනා. 'මලිනා' නමැති චිත්‍රපටියේ ප්‍රධාන චරිතය. නම කීව විගසින් පිරිමින්ගේ සිත් කිලිපොලා යන Monica Bellucci  තමයි ප්‍රධාන චරිතය රඟපාන්නේ. අධ්‍යක්ෂනය            Giuseppe Tornatore.  කතාව   Luciano vincenzoni  ගෙන්.

මේ කතාව මා සිත සසල කලා කීවොත් නිවැරදී...

පිරිමියෙක් හට ප්‍රේමයේ නාමයෙන් ගමන් කල හැකි දුර මින් පෙන්නුම් කර තිබෙනවා. විශේෂයෙන් කුඩා කොලු ගැටයෙකුහට. ඔහුගේ හැඟීම් පාලනය සඳහා ඔහුගේ පියා ඔහු ගණිකා මඩමකට ගෙන යෑම අපූරු සිද්ධියක්.

ඔහු අවසානයේ මෙහෙම පවසනවා.

‘Time has passed and I have loved many women. And as they've held me close and asked if I will remember them I've said ‘yes I will remember you’

But the only one I've never forgotten is the one who never asked  Malena’.

ඒ එක්කම රූමත්කම එකතරා අන්දමක ශාපයක් බව මේ කතාව පෙන්වා දෙනවා. මලිනා අවලක්ෂන ගැහැනියක් වූවානම් ඈට මේ ඉරණමට මූනදීමට සිදුවෙන්නේ නෑ. පව්කාරයන් හට ගල් ගැසීමට සැරසී සිටින මිනිස් ප්‍රමාණය මින් පේනවා. ඒ එක්කම තේරුම් යන්නේ ඒ හැමදෙනෙක්ම මිනිසුන් යනබව.

මලිනා නමේ තේරුම හීබෲ භාෂාවෙන් කුලුන, උසස්බව, උතුම්, විශිෂ්ට. ඉතා ශකිත්මත් ගැහැනියකට සුදුසු නමක්. ඒ වගේම තවත් තේරුමක් තමයි 'මැග්ඩලින්' යන්න. බයිබලයේ එන මේරි මැග්ඩලින් යනු මේ වගේම චරිතයක්. කතාව ගලායද්දී ඈ හිතට ආවේ නිරායාසයෙන්ම. ඈ ජේසුතුමාගෙන් පව් සමා කරගන්නා ලද ගණිකාවක්. ඔහුගේ අවසාන කාලයේ ඔහු ලඟින්ම ඉන්නා ගෝලයෙක්. ඔහු කුරුසියේ හිඳිද්දී, ජෝන් හැරුනු කොට සිටියේ ඈ පමණක් බව සඳහන් වෙනවා. ඒ වගේම ඔහු නැවත පණ එන අවස්තාවේත් ඈ ලඟින් සිටි බව පැවසෙනවා. ලෝකයේ බොහෝ දෙනෙකුගේ කතාවට භාජනයවූ චරිතයක්. ජේසුතුමාගේ 'අවසාන භෝජන සංග්‍රහය' නමැති චිත්‍රයේ ඔහුගේ දකුණු පසින් සිටින්නේ ඈ බවට මතයක් තිබෙනවා.

බුදු සසුනේ පැවිදිවූ අම්බපාලී රහතන් මෙහෙණිය, වැනි මෙවන් ජීවිතවලින් මිදුනු කාන්තාවන් එමටයි.

පව්කාරියකට ගල් ගසන අවස්තාවේ එය වැලැක්වීම සඳහා 'පව් නොකල කෙනෙකුට ගලක් ගන්නට ' යැයි කී කතාව කෙතරම් ඇත්තද? අද සමාජයේ තාමත් දකින්නට ඇති සිරිතක් මේ දෙය. විශේෂයෙන් ගෑනුන්හට. මේ සඳහා සූදානම් පිරිස එමටයි. මෙසේ සිදුවූයේ ඇයිදැයි කිසිදු සොයා බැලීමක් නැතිවම.

ඇත්තෙන්ම කලයුත්තේ පව්කාරයින්හට ගල් ගැසීමද? ඔවුන් පවින් මුදා ගැනීමද? ඔවුන්හට සමාව දීමද? ඔවුන්ට ආදරය කිරීමද?

‘Hate the sin but love the sinner…….’ Mahatma Gandhi.

ප/ලි: විශේෂ ස්තූතිය...චිත්‍රපට පිස්සන්ට…